Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Βρε το "φουκαρά" τον... Κάρυ!



O Άρης υποβιβάστηκε το 2014 στη Γ' Εθνική. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε φέτος να είναι ήδη στη Superleague και να διεκδικεί τίτλους. Αντ' αυτού διαπραγματευόμαστε την άνοδο για τη Super League και ο Θόδωρος Καρυπίδης κινδυνεύει να μπει σε μία κατηγορία παραγόντων που όλο και μεγαλώνει σε αριθμό. Του θύτη - θύματος.


Σε αυτήν την κατηγορία (την οποία απαρτίζουν πολλοί παράγοντες της εποχής 2004-2013) προστέθηκαν πρόσφατα και άλλοι με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Γαλανό και Κάλας που σύμφωνα με όσα έχουν λεχθεί από τον ΑΣ βοήθησαν οικονομικά τον Άρη αλλά απέτυχαν παταγωδώς αγωνιστικά και οργανωτικά. 

Ο Θόδωρος Καρυπίδης βοήθησε τον Άρη να κάνει το πλέον αυτονόητο. Πέτυχε την άνοδο στις επαγγελματικές κατηγορίες, σύστησε μία νέα ΠΑΕ μετέχοντας στο κεφάλαιο της με μεγάλο πλειοψηφικό ποσοστό έκανε μεταγραφές για τις οποίες οι περισσότεροι Αρειανοί (που εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για την ομάδα) τον αποθέωναν το καλοκαίρι με στόχο την επιστροφή (έστω και με την καθυστέρηση μίας χρονιάς) στη Super League. Απέτυχε βέβαια και σε σειρά από άλλες παράπλευρες ενέργειες. Η ολοκλήρωση εκκαθάρισης της παλιάς ΠΑΕ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ενώ θεωρείται δεδομένη και η οικονομική ασυνέπεια στους ποδοσφαιριστές (σύμφωνα τουλάχιστον με πολλά δημοσιεύματα).

Η μεγαλύτερη αποτυχία του όμως είναι η διαφαινόμενη αγωνιστική παραμονή στη Β' κατηγορία που συνδέεται με οργανωτικά λάθη, λάθη στις αγωνιστικές επιλογές και πιθανότατα την οικονομική αδυναμία του τουλάχιστον για το μέγεθος που λέγεται Άρης. Ο Καρυπίδης, λοιπόν, κινδυνεύει να βάλει μπουρλότο στα θεμέλια που έθεσε ο ίδιος. Ο Καρυπίδης ενώ εξασφάλισε τη μη - κριτική, η κατάσταση γύρισε μπούμερανγκ καθώς δεν πρόλαβε να διορθώσει τα λάθη του πριν να είναι αργά. 

Τι συνδέει όμως τον Καρυπίδη με τους προηγούμενους; Το σύνολο των προηγούμενων διοικούντων διακρινόταν από παραγοντική ανεπάρκεια που προέρχεται από τις περιορισμένες ή μηδενικές οικονομικές δυνατότητές τους τουλάχιστον σε σχέση με τους παράγοντες ομάδων αντίστοιχων του μεγέθους του Άρη.

Μήπως λοιπόν ο Κάρυ είναι ο "φουκαράς" της υπόθεσης; Ένα εξιλαστήριο θύμα (δεν εξετάζω τις προθέσεις του όταν ανέλαβε τον Άρη) που ενώ οικονομικά έκανε θυσίες δε δικαιώθηκε γιατί το κεντρικό "νευρικό" σύστημα του Άρη είναι "σάπιο"; Είναι τυχαίο που ο Άρης ήταν μία αδιάφορη επένδυση για κάποιον ισχυρό επιχειρηματία αν και "καθαρός" από χρέη;

Κλείνοντας, θα κάνω μία αναπόφευκτη σύγκριση καθώς το άλλο "μαγαζί" (που δεν είναι μεγαλύτερο από το δικό μας αλλά έχει πλέον μεγάλη οικονομική δύναμη) είναι δίπλα μας. Πρόσφατα ο μεγαλομέτοχος της διπλανής ΠΑΕ παραδέχτηκε στις δηλώσεις του (protothema.gr) ότι η ΣΕΚΑΠ έγινε δική του μετά από προτροπή του τότε Πρωθυπουργού. Κάποιος πονηρός βέβαια θα μπορούσε να σκεφτεί ότι ανάλογες προτροπές (από πολιτικά και όχι μόνο πρόσωπα) του έγιναν για να αγοράσει και άλλες επιχειρήσεις του. Ο ίδιος μάλιστα πριν την αγορά της χρεωμένης διπλανής ΠΑΕ διαπραγματεύτηκε με το διπλανό ΑΣ με αποτέλεσμα πολλαπλά οφέλη για τα ερασιτεχνικά τμήματα. Βέβαια, εκεί οι παράγοντες διαπραγματεύονται έχοντας την πεποίθηση ότι διοικούν ένα μεγάλο σύλλογο.

Επιστρέφοντας στα του Άρη δεν μπορώ να παραβλέψω την ανεπάρκεια του ΑΣ Άρης που έψαχνε για επενδυτή στην ΠΑΕ μέσα στην... περυσινή Γ.Σ. θαρρείς και η ΠΑΕ είναι ένα σακί με πατάτες και έδωσε τα κλειδιά και πάλι σε κάποιον χωρίς σοβαρά εχέγγυα και προϋποθέσεις παρά μόνο λαμβάνοντας κάποιες "άδειες' υποσχέσεις.

ΥΓ. Όταν κερδίζει μία εταιρεία με μία απλή τροπολογία σβήσιμο προστίμου 38 εκατομμυρίων λόγω λαθρεμπορίου γιατί να μη διεκδικήσει και ένας ΑΣ ανάλογες ρυθμίσεις από την κυβέρνηση που μοιράζει λεφτά; Μήπως ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε αυτό που μας αναλογεί και να πληρώσουν τα χρέη αυτοί που τα δημιούργησαν (όπως θέλουν να λένε ότι θα γίνει στη ΣΕΚΑΠ);

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου